Een tijdje terug werd er door Amerikaanse onderzoekers met behulp van hersenscans ontdekt dat de hersenen van democraten en republikeinen anders in elkaar zitten. Zo reageren ze anders op het zien van de gezichten van vroegere Amerikaanse presidenten. Een recente studie in Current Biology suggereerde bovendien dat de hersenen al 8 seconden voor iemand een zogezegd uit vrije wil gemaakte beslissing neemt weten welke beslissing die persoon gaat maken.

Als hersenscans toch zulke informatie opleveren over onze voorkeuren, en zelfs vroeger dan we het zelf weten, waarom organiseren we dan eigenlijk nog verkiezingen, en laten we niet gewoon hersenscans beslissen over het resultaat? Uiteindelijk zijn verkiezingen een tweejaarlijkse bezigheid (in het beste geval), die enorm veel tijd en geld kost. En kopzorgen, want vele kiezers breken zich het hoofd over wie ze nu best zouden kiezen. Terwijl hun brein het blijkbaar toch al op voorhand weet.

Denk je dat dit een onzinnig voorstel is? Onderschat die hersenscans niet! Onlangs verkondigde hoogleraar Willem Verbeke (Erasmus Universiteit Rotterdam) in verscheidene Nederlandse en Belgische kranten dat hersenscans erg nuttig zouden zijn bij sollicitaties. Enkele citaten: “We gaan naar een maatschappij waar de werkgevers tussen nu
en vijf jaar hun werknemers zullen scannen, vooral dan bij de rekrutering. Want hersenen zijn niet zomaar te herprogrammeren”. Of nog: “Wij geloven er heilig in dat mensen die voor een hoge functie in aanmerking komen, eerst op mogelijk psychopathisch gedrag getest moeten worden. Dat kan op basis van de door ons ontwikkelde fMRItechnieken”.

En een groot geluk voor de geïnteresseerden: professor Verbeke is alvast betrokken bij een bedrijf dat zulke scans aanbiedt voor de zachte prijs van 5,000 euro per scan. Volgens Verbeke zeker de moeite waard, want hersenscans verstrekken in de desbetreffende materie erg nuttige informatie die veel verder gaat dan wat je kunt besluiten uit de klassieke job-interviews en –testen. Met hersenscans kun je bijvoorbeeld op voorhand weten of een potentiële werknemer ooit tot fraude in staat is, veel meer dan je ooit kunt afleiden uit de toch al intensieve testen die door vele recruteringsbureaus georganiseerd worden. Dus: hersenscans zijn volgens deze informatie betrouwbaarder dan gedragstests (en dat is uiteindelijk wat een verkiezing is), laten toe om politieke voorkeur te achterhalen, en zelfs om te voorspellen welke beslissingen iemand gaat nemen (zie eerste paragraaf).

Op basis van deze berichten in de media stel ik dan ook het volgende voor om verkiezingen te vervangen. Allereerst moeten alle politici een hersenscan ondergaan, en op basis daarvan gaan we diegenen overhouden die mogelijk geschikt zijn voor de job. Hopelijk blijven er genoeg over. Daarnaast gaan we alle mensen scannen op een bepaald punt in hun leven, pakweg op hun 18 jaar. In de scans gaan we na hoe de mensen zich positioneren in het politieke landschap (Gedaan met de stemtesten in allerlei media), en hun reactie op verscheidene onderwerpen in de media en de politiek. Hiermee kunnen we dan hun politieke voorkeur bepalen op het moment van de scan, evenals voorspellen hoe dit gaat evolueren naargelang de partijprogramma’s veranderen.


Eén scan in plaats van om de twee jaar dat ouderwetse rode potlood?

Als we met hersenscans kunnen voorspellen hoe mensen zich in hun beroepsloopbaan gaan gedragen, dan is een éénmalige scan per persoon wel voldoende. Ik heb het eens uitgerekend. Als we de aankoop en werkingskosten van scanners en personeel in rekening brengen, schat ik dat we met het geld uitgegeven aan de organisatie- en propaganda-kost voor 20 jaar verkiezingen iedereen onder de scanner kunnen leggen. Dus: weg met democratie op basis van verkiezingen, en op naar de neuro-democratie!

Al wie toch wel vragen heeft bij dit op sensationele media-berichten gebaseerde voorstel, verwijs ik graag naar mijn volgende post over de beperkingen van hersenscans. :)


Referenties:

Haynes, J.D. et al. (2007). Reading hidden intentions in the human brain. Current Biology, 17, 323-328.

Kaplan, J.T. et al. (2006). Us versus them: Political attitudes and party affiliation influence neural response to faces of presidential candidates. Neuropsychologia, 45, 55-64. (+ “This is your brain on politics” in New Yor Times, 2007; see http://repository.upenn.edu/cgi/viewcontent.cgi?article=1031&context=neuroethics_pubs)